بدعت در لغت به معنی نوآوری و در دین یعنی چیز تازه ای را به دین افزودن.حال در این مورد با یک سوال مواجه میشویم:
آيا در دين بدعت حسنه و نيك وجود دارد؟
در دين اسلام بدعت حسنه و نيك وجود ندارد،چراکه خداوند ميفرمايد: (اليوم أكملت لكم دينكم وأتممت عليكم نعمتي ورضيت لكم الإسلام ديناً) . [المائده 3] .
(امروز دين شما را بحد كمال رسانيدم و بر شما نعمت را تمام كرديم و بهترين آئين را كه اسلام است برايتان برگزيدم).
پس باتوجه به فرموده خداوند دین کامل شده و نمیتوان بر چیزی که کامل و بدون کم و کاست میباشد افزود و یا کم کرد.
و رسول اكرم صلي الله عليه و سلم ميفرمايد: (إياكم ومحدثات الأمور فإنَّ كل محدثة بدعة وكل بدعة ضلالة) . [أبو داود] .
بپرهيزيد از آنچه در دين نو و جـديد آورده شده، زيرا هر نو و جديد در دين بدعت است، و هر بدعت در دين ضلالت و گمراهي است.
همانگونه که کفر بر دو نوع اصغر و اکبر است ، شرک هم بر دو قسمت اصغر و اکبر می باشد.
شرک اکبر مشهور است و بنا به قول ابن القیم عبارت از این است که شخص نظیر و مانندی برای خدا قرار دهد و ان را به اندازه خدا دوست داشته باشد. این همان شرکی است که برابری و مساوات بت های مشرکین با پروردگار جهانیان را در بر دارد. به همین خاطر است که بت پرستان هنگامی که در دوزخ قرار می گیرند به معبودان و بت های خود می گویند:
تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿الشعراء/97﴾ إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿الشعراء/98﴾
سوگند به خدا كه ما در گمراهى آشكارى بوديم
این نوع شرک جز با توبه قابل بخشش نیست چون خداوند هر گناهی را که بخواهد بجز شرک میبخشاید:
إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا
پس از کفر الحاد و انکار مطلق،کفر شرک قرار دارد.مشرک به وجود خدا و توحید ربوبیت ایمان دارد اما در عمل عبادات و بندگیش را برای غیر خدا انجام میدهد.
همانگونه که گفته شد در عقیده اسلامی توحید از اهمیت بسزایی برخوردار است.تا ان حد که یک سوم ایات قران شریف در مورد توحید و ضد شرک سخن به میان می اورد.حال هر مسلمان با توجه به اهمیت مساله شرک و نفی ان وظیفه دارد انواع شرک و عقاید باطل را بشناسد و از انها برای نجات خویش بپرهیزد.قران صراحتا در ایه 48 سوره نساء به بیان این مساله میپردازد:
إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء ...
بعد از ایمان (ارکان ایمان:ایمان به یگانگی خداوند، ایمان به پیامبران،ایمان به کتب اسمانی،ایمان به ملاِِئکه، ایمان به قضا و قدر الهی،ایمان به روز قیامت) مهمترین اصل بنای عقیده صحیح در پرتو قران و سنت است.
ما در مساله ایمان به خدا میگوییم ایمان به یگانگی خدا. ایا ایمان به یگانگی خداوند تنها بدین معناست که ما خالق جهان را تنها در نظر بگیریم یا اینکه اعتقاد به وجود چندین افریننده را نفی کنیم؟
اری خالق جهان یگانه است چه در امر افرینش و چه در تمامی امور.خالق جهان قدیر است هرچه بخواهد همان شود.هیچ کس در امر گرداندن جهان هستی با خداوند شریک نیست.
در این خصوص قرآن چه می فرماید ؟ کافی است که به سوره ال عمران ایه 26و 27 مراجعه نماییم:
قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿ال عمران/26﴾ بگو بار خدايا تويى كه فرمانفرمايى هر آن كس را كه خواهى فرمانروايى بخشى و از هر كه خواهى فرمانروايى را باز ستانى و هر كه را خواهى عزت بخشى و هر كه را خواهى خوار گردانى همه خوبيها به دست توست و تو بر هر چيز توانايى.
تُولِجُ اللَّيْلَ فِي الْنَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الَمَيَّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿ال عمران/27﴾ شب را به روز در مىآورى و روز را به شب در مىآورى و زنده را از مرده بيرون مى آورى و مرده را از زنده خارج مىسازى و هر كه را خواهى بىحساب روزى مىدهى.
این سوال هم درباره مشرکان دوره جاهلیت و هم درباره مشرکان زمان حال و مسلمانان مرده پرست مطرح می شود: مشرکین تصور می کنند که خشنود کردن خداوند بزرگ دشوار و مشکل است چون او زمانی راضی می گردد که انسان از هر جهت او را بپذیرد دروغ نگوید خلاف نکند کسی را نفریبد و حق کسی را پایمال نکند و از حرام و گناه بپرهیزد و لذا راضی کردن او مشکل است و خواسته های ما را اجابت نمی کند پس راهی جز این نیست که به معبودهای ساختگی متوسل شویم و از انها طلب حاجت نماییم زیرا انها به چند شاخه گل و روشن ساختن یک چراغ یا شمع برروی قبر یا یک سجده و رکوع راضی شده و کارهایمان را انجام می دهند . به نظر ما اساس گمراهی اغلب مردم پندار شیطانی بوده و می باشد.
در قرن هفدهم، علم جديد شكل مشخصي يافت. بسياري از دانشمندان كه در تكوين علم آن دست داشتند، مذهبي بودند. براهه، كپلر و گاليله در استنتاج قوانين حركت سيّارات، ميكوشيدند تا از طرح وجود خداوند در طبيعت پرده بردارند. به قول گاليله: «خداوند در اعمالطبيعت، بيشتر از جملههاي مقدّس انجيل، متجلّي ميشود».
به قول نيوتون: «اين زيباترين نظام خورشيد و سيّارات و ستارههاي دنبالهدار، تنها ميتواند در نتيجه تدبير و حاكميت يك موجود دانا و توانا پديد آيد».
لايپ نيتس هم به همين مطلب اشاره كرده است: «به ويژه در علوم... ما شگفتي هاي خداوندي را ميبينيم... قدرت، حكمت و نيكويي او را... بدين علّت، من از جواني خود را وقف علومي كردهام كه آن ها را دوستميداشتم».
تورات، لفظ عربی شده کلمه «تورا» به زبان عبری است که به معنای تعلیم و آموزش یا ارشاد است، یهودیان آن را ناموس، شریعت و قانون می دانند، اما «تورات» در متداول ترین کاربرد، نام پنج سفر کتاب اول عهد عتیق (تورات) و از کتاب مقدس یهودیان است که به "اسفار خمسه" نیز مشهور است. واژه تورات، گاه بر کل "عهد عتیق" اطلاق می شود. این تورات را به عقیده یهودیان، خداوند از طریق موسی کلیم الله، یکی از پیامبران اولوالعزم (صاحب کتاب) در کوه سینا به بنی اسرائیل در پنج کتاب (سفر) ابلاغ کرده است. از همین رو، اعتقاد به آسمانی بودن تورات از ضروریات دین یهود است!! بیشتر یهودیان معتقد هستند که تورات به دو صورت کتبی و شفاهی، در مدت چهل سال اقامت بنی اسرائیل در بیابان بر موسی نازل شد و او آن را بر قوم خود آموخت و این مطالب بر سطح دو لوح سنگی بود. در این کتاب (تورات) که دستورات اصلی مربوط به راه و رسم زندگی اخلاقی و جسمانی آمده است، از ابتدای آفرینش شروع و با بیان مرگ حضرت موسی، قبل از تسخیر کنعان توسط بنی اسرائیل، تمام شده است. باید گفت که یکی از مجموعه کتابهای دینی یهودیان که به اختصار «تَنَخ» می گویند، "تورا" یا "اسفار خمسه" معروف به شریعت حضرت موسی است!
ساختار و تقسیم بندی کتاب تورات
این پنج سفر کتاب اول یا این پنج کتاب سفر از کتاب مقدس عبارتند از:
1- سفر تکوین یا پیدایش؛ در اینجا داستان آفرینش جهان و سلسلة النسب انسان، سرگذشتی از آدم و حوا، نوح، ابراهیم، لوط، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و فرزندان اوست و با سرگذشت مرگ حضرت یوسف علیه السلام به پایان می رسد.
2- سفر خروج؛
که انجیل تورات پیش از خود را نیز تصدیق می کرد و هدایت و پند بود برای پرهیز گاران .»اما انجیلی که در این آیه به آن بشارت داده شد در جوامع مسیحی یافت نمی شود حتی مورخین هم در کتب خود نوشته اند که به نسخه ای از آن دست نیافته اند. از روایات تاریخی و انجیل متی معلوم می شود که حضرت عیسی آن را با دست خود ننوشته اند بلکه آن را در جمع بنی اسرائیل تبلیغ می کرد متی در اصحاح چهارم از انجیل خود می نویسد:
عیسی در سراسر جلیل می گشت و در عبادتگاه یهودیان تعلیم می داد و به هر جا که می رسید مژده مكوت خدا را اعلام می کرد و هر نوع مرض و بیماری را شفا می داد . (انجیل متی اصحاح چهارم :23، عصر جدید ، ترجمه فارسی ص:11) کلمه ی «مژده ملکوت خدا» که در این انجیل آمده است بیانگر این است که انجیل یعنی:« مژده و بشارت» و همچنان در انجیل مرقس در اصحاح اول آمده است : عیسی به ایالت جلیل آمد تا پیام خدا را به مردم برساند ، او فرمود: « زمان موعود فرا رسیده است ، بزودی خداوند ملکوت خود را بر قرار خواهد ساخت پس از گناهان خود دست بکشید و به این خبر خوش ایمان بیاورید».(مرقس: ص:14 و 15 اصحاح یک 1، عصر جدید ص:60).
اگر از تو پرسيده شود: اصول سه گانه اى كه شناخت آن بر هر انسانى واجب است چيست؟
بگو :1- شناخت پروردگار 2- شناخت اسلام كه دين پسنديده پروردگار است و3- شناخت پيامبرش حضرت محمد صلىالله عليه وآله وسلم .
اصل اول:
اگر از تو پرسيده شود كه پروردگارت كيست؟ بگو پروردگارم ذاتى است كه با نعمتهاى فراوانش مرا و ساير جهانيان را آفريده و پرورش داده است، او يگانه معبود من است كه جز او هيچ معبودى ندارم، لذا خداوند متعال مى فرمايد : ( الحمد لله رب العالمين) " هرگونه ثناء وستايشى ويژه پروردگار عالميان است"جز خود پروردگار هر صنف ديگرى در اين جهان براى خودش عالمى است كه من نيز جزوى از يك عالم هستم.
اگر از تو پرسيده شود : پروردگارت را چگونه شناختى ؟ بگو: با آيات و مخلوقاتش، از جمله مى توان به شب و روز و خورشيد و مهتاب به عنوان نمونه اى از آيات ، و به آسمانها و زمينهاى هفتگانه و آنچه در آنها و در بين آنهاست به عنوان نمونه اى از مخلوقات خداى بزرگ اشاره كرد لذا خداوند متعال مى فرمايد (و من آياته الليل و النهار و الشمس و القمر لاتسجدوا للشمس ولاللقمر و اسجدوا لله الذى خلقهن إن كنتم إياه تعبدون) فصلت /37"و از نشانه هاى قدرت او شب و روز و خورشيد و ماه است، خورشيد و ماه را سجده نكنيد، بلكه خداوند را كه آنها را آفريده است سجده كنيد".
و نيز مى فرمايد( إن ربكم الله الذى خلق السماوات و الارض في ستة أيام ثم استوى على العرش يغشى الليل النهار يطلبه حثيثا والشمس و القمر و النجوم مسخرات بأمره، ألا له الخلق و الأمر تبارك الله رب العالمين) الاعراف /54. " همانا پروردگار شما خداوند است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، سپس برعرش – چنانكه خود مى داند- قرار گرفت ، شب را به روز – و روز را به شب- مى پوشاند ، و خورشيد و ماه و ستارگان را – آفريد- كه رام شده فرمان اويند، بدانيد كه خلق و امر صرفا از آن اوست، با بركت است خدايى كه پروردگار جهانيان است" .
نذر و ديگر عباديهايى كه خداوند به آن امر فرموده همه ويژهء پروردگار يكتا است.