دسته: اموزشهای اسلامی

الحمدلله،

 اسلام براى ادامه و دوام الفت بين زوجين مسائلى را رعايت كرده است، كه اگر کسي قصد خواستگاري دخترى را داشته باشد، مي‌تواند قبل از آنکه به خواستگاري او برود او را نگاه کند اگر چه آن دختر از نگاه كردن خطيبش به او بى خبر باشد، به دليل حديث محمد بن مسلمه که گفت: از زني خواستگاري کردم و مي‌خواستم مخفيانه او را نگاه کنم تا اينکه او را در باغ خرمايش ديدم، به من گفته شد آيا در حالي که يار و همراه پيامبر صلى الله عليه و سلم هستي اين کار را انجام مي‌دهي؟ گفت : از پيامبر صلى الله عليه و سلم شنيده‌ام که مي‌فرمود : "إذا ألقي الله في قلب امري خطبة امرأة، فلابأس أن ينظر إليها" (صحيح ابن ماجة : 1510)، يعنى: «اگر خداوند خواستگاري زني را به قلب کسي القا کرد، اشكالى ندارد که به او نگاه کند».

 و از مغير بن شعبه روايت است : نزد پيامبر صلى الله عليه و سلم رفتم و با او درباره زني که قصد خواستگاريش داشتم صحبت کردم، پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمود : "إذهب فانظر إليها، فإنه أجدر أن يؤدم بينکما" (روايت نسائى : 69/6)، يعنى: «برو او را نگاه کن چون اين امر رابطه بين شما را پايدارتر مي‌کند».

 علاوه بر نگاه كردن مخطوبه، ميتوانند با همديگر در مسائل ازدواج با يكديگر صحبت كنند ولى با حضور محرم دختر.

 ولى غرب اين شبهه را بين جوانان برميانگيزد كه براى الفت بين زوجين بهتر است قبل از ازدواج با هم رابطه اى برقرار كنند كه در واقع حيله و نيرنگى بيش نيست، زيرا آنها مجتمعشان طورى فاشد شده كه بدون بازگشت به اسلام قابل حل نيست لذا از روى حسادت مخواهند اهل اسلام را به آن اخلاق مُنحلّ و فاسد بكشانند، خداوند متعال در مورد آنها ميفرمايد:

 "مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ" (105)

«كساني‌ از اهل‌ كتاب‌ كه‌ كفر ورزيده‌اند و همچنين‌ مشركان‌، دوست‌ ندارند كه‌ ازسوي‌ پروردگارتان‌ خيري‌ بر شما نازل‌ گردد حال‌ آن‌ كه‌ خداوند هر كس‌ را بخواهد، مشمول ‌رحمت‌ خويش‌ مي‌گرداند و خداوند داراي‌ بخشش‌ بيكران‌ است‌».

 و همچنين ميفرمايد:

"وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَاصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ" (109)

«بسياري‌ از اهل‌ كتاب‌ از روي‌ حسدي‌ كه‌ در دل‌ دارند، دوست‌ داشتند كه‌ شما را بعد از ايمانتان‌ كافر گردانند پس‌ از اين كه‌ حق‌ بر آنان‌ آشكار شد»

 و ناگفته نماند كه بيشتر ازدواجهايى كه بر اساس دوستى ما قبل از ازدواج بنا شده باشد به جدايى و طلا منجر ميشود، زيرا خود آنها كه قبل از ازدواج مرتكب حرام شده اند، پس از ازدواج به يكديگر مشكوك ميشوند كه شايد همسرشان با اشخاص ديگر رابطه نامشروع داشته باشد، لذا چيزى كه اساس و پايه اش از حرام باشد مداومت و بركت ندارد، و ضرب المثل ميگويد: "من قَطَف الثمر قبل اوانه، عوقب بِحِرمانه"، يعنى: "كسى كه ميوه اى را قبل از وقتش بچيند از آن محروم ميشود".

اسلام-پرسش و پاسخ