Ø قران و وعده پيروزى روميان بر ايرانيان
در اين آيات چند موضوع وعده داده شده:
1) خبر از پيروزي قطعي روميان (وهم من بعد غلبهم سيغلبون)
2) خبر از پيروزي مسلمانان بر كفار، در همان زمان (و يومئذ يفرح المؤمنون بنصر الله)
3) اين حادثه ضمن چند سال آينده بوقوع خواهد پيوست(بین 3تا9 سال) (في بضع سنين)
هنوز نُه سال نگذشته بود كه اين حوادث اتفاق افتاد، روميان بر ايرانيان پيروز شدند و همزمان با آن، در روز جنگ بدر(انچنان که خداوند وعده داده بود)پيروزي مسلمانان بر دشمنان آشكار گرديد.قران در صورتی وعده پیروزی می دهد که اصلا معلوم نبود که ایران و روم با هم بجنگند.گذشته از این خداوند با قاطعیت وصراحت کامل می فرماید که روم پیروز می شود در صورتی که ایران سپاه عظیم و قدرتمندی داشت و هیچکس نمی توانست پیش بینی کند که روم بر ایران پیروز شود.چنانکه در ایه 6 می فرماید: خداوند هیچ وقت در وعده اش خلاف نمی کند اما بیشتر مردم نمی دانند.
Ø وعده پيروزى مسلمانان در جنگ بدر
« به خاطر بياوريد زماني را كه خداوند به شما وعده مي داد كه بر يكي از دو طايفه پيروز خواهيد شد و شما دوست مي داشتيد طايفه ي غير مسلح براي شما باشد...» ( انفال – 8)
آيا اين پيروزي قابل پيش بيني بود؟
با توجه به وضع ظاهري، پيروزى مسلمانان در جنگ بدر غیر ممکن بود، زيرا:
1) مسلمانان به قصد جنگ حركت نكرده بودند و تجهيزات كافي نداشتند.
2) تعداد سربازان دشمن 950 نفر با 100 اسب و 700 شتر بودند، در حالي كه سربازان اسلام 313 نفر بودند با 2 اسب و 70 شتر.
و خداوند بنا به وعده ای که داده بود(برای اینکه 313 نفر بر 950 نفرغالب ایند) برای یاری مسلمانان 1000 ملایکه را فرستاد. قران می فرماید:
إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُرْدِفِينَ ﴿انفال/9﴾ آن هنگامي را كه به پروردگارتان از پروردگارتان تقاضاي كمك ميكرديد ، و خداوند تقاضاي شما را مستجاب كرد (و فرمود:) من شما را به هزار نفر از ملائكههاي منظم شده كمك خواهم كرد.
وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿انفال/10﴾ و خداوند اين وعده را نداد مگر براي اينكه بشارتي بر شما بوده و شما دلهايتان قوي و مطمئن شود، و هيچ ياريي جز از ناحيه خدا نيست كه خدا مقتدري است شايسته كار.
Ø وعده بازگشت پيروزمندانه به مكه
إِنَّ الَّذِى فَرَضَ عَلَيْكَ القُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ(قصص/85) همان كسى كه اين قرآن را بر تو فرض كرد، يقيناً تو را به سوى وعدهگاه )مکه) باز مىگرداند.
كه پيامبر پيروزمندانه در فتح مکه بدون جنگ و خون ریزی وارد آنجا گشت.و وعده قران تحقق پذیرفت.
Ø وعده فتح مكه و پيروزي ديگر همزمان با آن
«لقد صدق الله رسوله الرُّءيا بالّحقِّ لتدخلنَّ المسجد الحرام ان شاء الله آمنين محلِّقين رؤسكم ومقصِّرين لاتخافون فعلم مالم تعلموا فجعل من دون ذلك فتحاً قريباً»( فتح / 27)
خداوند آنچه را به پيامبرش در عالم خواب نشان داد راست بود، بطور قطع همه شما به خواست خدا وارد مسجد الحرام مىشويد در نهايت امنيت، و در حالى كه سرهاى خود را تراشيده، يا ناخنهاى خود را كوتاه كرده و از هيچ كس ترس و وحشتى نداريد، ولى خداوند چيزهايى مىدانست كه شما نمىدانستيد (و در اين تأخير حكمتى بود) و قبل از آن فتح نزديكى (براى شما) قرار داد.
لازم به ذكر است، منظور از « پيروزي نزديك»، فتح قلعه هاي خيبر است.که هر دو وعده به وقوع پیوست.
Ø بدن فرعون و پیش بینی ان در قران
وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُ بَغْيًا وَعَدْوًا حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ آمَنتُ أَنَّهُ لا إِلِهَ إِلاَّ الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَأَنَاْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
«و بني اسرائيل را از دريا (رود عظيم نيل) عبور داديم، و فرعون و لشكرش از سر ظلم و تجاوز بدنبال آنها رفتند، تا هنگامي كه غرق شد گفت ايمان آوردم كه هيچ معبودي جز كسي كه بني اسرائيل به او ايمان آوردهاند وجود ندارد، و من از مسلمانان هستم! (اما به او خطاب شد) الان؟! در حالي كه قبلا عصيان كردي و از مفسدان بودي؟! ولي امروز بدنت را (از آب) نجات ميدهيم تا عبرتي براي آيندگان باشي، و بسياري از مردم از آيات ما غافلند. »

واژه فرعون در لغت بمعني: ساختمان باشکوه است. بعد به فرمانروايان
Ø وعده حفاظت از قرآن
إِنّا نَحْنُ نَزَّلْنا الذِّكْرَ وَإِنّا لَهُ لَحافِظُونَ.(حجر/9) ما قرآن را نازل كرديم، و ما بطور قطع ازان محافظت ميكنيم.
قران برخلاف كتب آسمانى گذشته، بىهيچ افزايش و نقصانى از گزند حوادث مصون مانده است.
Ø اين مرد هرگز مسلمان نخواهد شد!
« نابود باد دستهاي ابولهب و خود او، هرگز مال او، او را نجات نخواهد داد، به زودي در آتشي سوزان وارد خواهد شد.» ( لهب / آيات 3-1)
قرآن بيان مي كند كه (ابولهب) هرگز ايمان نخواهد آورد، زيرا مي فرمايد: ( او به زودي در آتش داخل مي شود ) و اين معني گواه بر عدم ايمان او در آينده است و سرانجام چنين شد و پيش از آنكه ايمان بياورد، از دنيا رفت.
Ø پيروزى دين اسلام بر ديگر اديان
هُوَ الَّذِى أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِينِ الحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْكَرِهَ المُشْرِكُونَ(توبه/33) او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست، فرستاد تا آن را بر هرچه دين است پيروز گرداند؛ هرچند مشركان خوش نداشتهباشند.
اين آيه سه بار در قرآن تكرار گرديده است و اعجاز غيبى آن امروز، از هر زمان ديگر بيشتر قابل درك است. اسلام به اعتراف دوست و دشمن به عنوان برترين مكتب، زندهترين دين و الهام بخشترين آيين به ميدان آمده و به سرعت در حال گسترش و نفوذ به دنياهاى جديد است.
در این مورد ارنست رنان مي گويد: «اگر كسي خواسته باشد به كتابي كه از آسمان نازل شده است ايمان بياورد،آن كتاب فقط قرآن است زيرا كتب ديگر آسماني امتيازات قرآن را ندارند.» چرا که کتب انبیای پیشین جزو معجزات انها نبوده و تنها قران در بین کتب اسمانی معجزه است تا حدی که کسی نمی تواند سوره ای مانند ان بیاورد.